Son Çırpınışlar
Bir avuç gökyüzü kalmıştı avucumuzda,
Gittikçe daralan, rengi solan bir mavi.
Sustu kuşlar, rüzgâr fısıltısını kesti,
Belli ki yolun sonuna geldik seninle.
Bu bizim için son çırpınışlar,
Gözlerimizde biriken o sessiz veda öncesi.
İstanbul bana hep seni hatırlatıyor.
Çünkü onun gözleri de en az seninki kadar yeşil.
Hala, gülümseyen bir lale gibi
bana sürgününü gönderiyorsun
dört yanı çevrili bir kale gibi
Devamını Oku
Çünkü onun gözleri de en az seninki kadar yeşil.
Hala, gülümseyen bir lale gibi
bana sürgününü gönderiyorsun
dört yanı çevrili bir kale gibi




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta