Son Bir Bekleyiş Şiiri - Yazar Murat Şair

Son Bir Bekleyiş

Seni ilk sevdiğimde
Hatalarım bu kadar ağır değildi,
Sevgi üstünü örtüyordu her şeyin,
Ve ben geçer diyordum bilmeden
Sen her seferinde biraz daha, Benden giderken

Ben gittim sen bekledin ben,
Döndüm sen affettin sonra yine,
Gittim sen ise hep aynı yerde
kaldın hergün biraz daha eksilerek

Affetmek sende alışkanlık oldu,
Kalbim sana bir yuva olmaktan Artık çıktı gelip gidenlerin uğradığı
Bir han gibi ama tek misafiri sendin
Başkası hiç giremedi içeri

Sen uzaklara bakarken
Ben hep sana yakındım,
Sen başka hikayelere dalarken
Ben seni yazıyordum hala
Vazgeçmek senin işindi,
Ben vazgeçememeyi öğrendim Senden

İçimde iki ses var artık,
Biri yeter diye bağırıyor,
Diğeri adını fısıldıyor gecelere
Ben ikiye bölünmüş bir şehir Gibiyim artık bir yanım sende,
Bir yanım sensizlikle

Şimdi son bir yer bıraktım sana,
Ne kapıları kapattım
Ne de ardına kadar açtım
Gelirsen hala buradayım,
Gelmezsen ben yine senden
Vazgeçemem

Ve şimdi sessizce bekliyorum,
Ne umutluyum eskisi gibi
Ne de artık tamamen vazgeçmiş Gibi ve şimdi sadece duruyorum,
Seni sevdiğim o ilk bıraktığım Yerdeyim...

Yazar Murat şair