Artık ne seher yeli misafirim olacak,
Ne de bu gökkuşağı dolacak peymaneme.
Yalnız biri var, kapımı ha çaldı, ha çalacak.
Son konuğum olacak, geldiğinde haneme.
Lokmamı taş yaparken, pişmanlık denen zorba,
Son verecek bu zulme, o meçhulun iksiri.
Kederin hep içine, tükürdüğü bu çorba,
Dedi: düş içime sır olsun müsveddeler.
Uçsun bir dem! uçsun buzdan kalbimde.
Hangi yitik güzden kalmış bu yaprak
Bu bahnamede şal.. inmez üstümüzden
Devamını Oku
Uçsun bir dem! uçsun buzdan kalbimde.
Hangi yitik güzden kalmış bu yaprak
Bu bahnamede şal.. inmez üstümüzden




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta