İnsan bu, su misali, kıvrım kıvrım akar ya;
Bir yanda akan benim, öbür yanda Sakarya.
Su iner yokuşlardan, hep basamak basamak;
Benimse alın yazım, yokuşlarda susamak.
Her şey akar, su, tarih, yıldız, insan ve fikir;
Oluklar çift; birinden nur akar; birinden kir.
Devamını Oku
Bir yanda akan benim, öbür yanda Sakarya.
Su iner yokuşlardan, hep basamak basamak;
Benimse alın yazım, yokuşlarda susamak.
Her şey akar, su, tarih, yıldız, insan ve fikir;
Oluklar çift; birinden nur akar; birinden kir.
'Ben bu denizin son balıkçısıyım
Kanaması durunca
Göğsünde bu şehrin
Bir akşam vakti döneceğim mutlaka geri... '''
.....
Kanama durmasa da;duracak umudunu taşıyoruz gene de ve bir ikindi sonrası martılar bekliyor seni şehrine..
Tebrikler
Bu şiir ile ilgili 1 tane yorum bulunmakta