Yokluğunu bile değişmem başkasıyla mutluluğa,
Adını anmak yetiyor hayata tutunmama.
Herkes “alışırsın” diyordu, yalanmış hepsi,
İnsan en çok gidenin boşluğuna alışamıyor aslında.
Yastığın diğer tarafı hâlâ soğuk,
Dokunmaya elim gitmiyor,
Şenlik dağıldı bir acı yel kaldı bahçede yalnız
O mahur beste çalar Müjgan'la ben ağlaşırız
Gitti dostlar şölen bitti ne eski heyecan ne hız
Yalnız kederli yalnızlığımızda sıralı sırasız
O mahur beste çalar Müjgan'la ben ağlaşırız
Devamını Oku
O mahur beste çalar Müjgan'la ben ağlaşırız
Gitti dostlar şölen bitti ne eski heyecan ne hız
Yalnız kederli yalnızlığımızda sıralı sırasız
O mahur beste çalar Müjgan'la ben ağlaşırız




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta