Yokluğunu bile değişmem başkasıyla mutluluğa,
Adını anmak yetiyor hayata tutunmama.
Herkes “alışırsın” diyordu, yalanmış hepsi,
İnsan en çok gidenin boşluğuna alışamıyor aslında.
Yastığın diğer tarafı hâlâ soğuk,
Dokunmaya elim gitmiyor,
Güneş zaptediyor gözlerini
Kar çiçeklerine belenmiş
Balarılarıyla
Döşeğin kara kışta
Bu tahtaboşa seren
Devamını Oku
Kar çiçeklerine belenmiş
Balarılarıyla
Döşeğin kara kışta
Bu tahtaboşa seren




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta