Çok üşümüştü ellerim, ellerinde yandı!
Yüreğim donmuştu sevgisizlikten,
Buzulları eridi yüreğinin ateşinden.
Gözlerin farksızdı benimkiden ama,
Bakışın var ya vuruyordu sinemden!
Yüreğimi bir ben bilirim sanırdım
Sen beni benden iyi biliyorsun! Anladım....
Sırtımda, taşınmaz yükü göklerin;
Herkes koşar, zıplar, ben yürüyemem!
İsterseniz hayat aşını verin;
Sayılı nimetler bal olsa yemem!
Ey akıl, nasıl delinmez küfen?
Devamını Oku
Herkes koşar, zıplar, ben yürüyemem!
İsterseniz hayat aşını verin;
Sayılı nimetler bal olsa yemem!
Ey akıl, nasıl delinmez küfen?




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta