Düğümlendi kelimeler, kâğıda dökülen boğazımda...
Kırmızı mürekkepler aktı, kalemimin ucundan baharıma…
Sessiz girdaplara gömüldü umutlarım, denizin dalgalarında…
Kırıldı hayallerim, yapraklarımın dalındaki solan tacında…
Kasık kavruldu bedenim engin güneşin, zalim bakışlarında…
Yıldızlarım söndü yavaşça, meşale ile tuttuğum avucumda…
Beni kör kuyularda merdivensiz bıraktın,
Denizler ortasında bak yelkensiz bıraktın,
Öylesine yıktın ki bütün inançlarımı;
Beni bensiz bıraktın; beni sensiz bıraktın.
Devamını Oku
Denizler ortasında bak yelkensiz bıraktın,
Öylesine yıktın ki bütün inançlarımı;
Beni bensiz bıraktın; beni sensiz bıraktın.




Çığlıklar yankılandı semanın uçsuz bucaksız kollarında…
Boynumun bükülen çiçekleriydi, gözlerime gülen son baharımda…
Yürekten alkışlıyorum 10 puan
Demek ki kişinin baharına renk veren bir başka şey var yüreklerde boy veren... Ne yaşı ne başı, ne yaz ne de kışı…
Kaleminize sağlık Sayın Mehmet Çiçek...
Bu şiir ile ilgili 2 tane yorum bulunmakta