Bir sonbahar gecesinde bulsunlar beni.
Karşımda deniz olsun,
ortasında kulesi kız olan...
Ve yapraklarını üzerime hafifçe serpiştiren ağaç ,
Yarı ölü bedenimin tam arkasında dursun.
Üzerinde bulunduğum bankın tüm soğukluğunu ,
Vücut ısım yüz tutsun.
Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta