Sarıydı,
Sonbahardı
Nemliydi,
Ağlıyordum.
Islaktı,
Üşüyordum.
Dün bir fotoğrafta gözlerini gördüm
İki uzak yıldız gibiydiler, dalgın
Bilsen neler anlattı bana, sessizce
Bir sevgiyle derinleşen bakışların.
Orda değildin sanki, bir başka yerde
Devamını Oku
İki uzak yıldız gibiydiler, dalgın
Bilsen neler anlattı bana, sessizce
Bir sevgiyle derinleşen bakışların.
Orda değildin sanki, bir başka yerde




Desem ki...
İnan bana sevgilim inan,
Evimde senliksin, bahçemde bahar;
Ve soframda en eski serap.
Ben sende yaşıyorum,
Sen bende hüküm sürmektesin.
Bırak ben söyleyeyim güzelliğini,
Rüzgarlarla, nehirlerle, kuşlarla beraber.
Günlerden sonra bir gün,
Şayet sesimi fark edemezsen,
Rüzgarların, nehirlerin, kuşların sesinden,
Bil ki olmuşum.
Fakat yine üzülme, müsterih ol;
Kabirde böceklere ezberletirim güzelliğini,
Ve neden sonra
Tekrar duyduğun gün sesimi gök kubbede,
Hatırla ki mahşer günüdür
Ortalığa düşmüşüm seni arıyorum.
ahenk,kompozisyon,kafiye kalitesi..hepsi var şiirde..güzel bir şiir .vahdet nafiz aksu
bütün sonbaharlar ayrılıkmıdır.evet. sen benden ayrılmasan yada ben senden ayrılmasam bütün yapraklar agaçlardan ayrılacaktır.belki avuçlarının içinden belkide bakışlarının arasından.tebrikler.
ibrahim derin [email protected] antalya
Bu şiir ile ilgili 3 tane yorum bulunmakta