Eylülün artık bu son günlerinde,
Hava kapalı, hatta biraz da serin.
Kuşların, endişe saklı ötüşlerinde,
Kargalar kış kiracıları pencerelerin.
Güvercinler çatı aralarını sinmişler,
Serçeler, ulu orta rüzgârda savrulur.
Ağaç dallarında bir birine girmişler.
Sesleri, ta merdivenlerden duyulur.
Martı sesleri yükseliyor göl taraftan,
Ne yuva, ne açlık dertleri var bence.
Onlar öterken, ses yok kargalardan.
“Çalıyı dolaşalım” diyorlar kendince..
Çatıların daimi misafirleri kedilere,
Her gün ziyafet veriyor güvercinler.
Günde birkaç güvercin çekilir yere,
Sanki, daha uzasa diyorlar geceler..
Köpekler saçak altlarını sahiplenmiş,
Gelen geçenleri süzüyorlar, bencilce.
Kedilerin ziyafetleri mi hasetlenilmiş?
Bir gaflet anlarını bekliyorlar, bence..
2025
Kayıt Tarihi : 29.9.2025 12:07:00
Şiiri Değerlendir
© Bu şiirin her türlü telif hakkı şairin kendisine ve / veya temsilcilerine aittir.




Bu şiire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!