Bir bir dökülür yüreğimden,
Nisan yağmurları her bahar.
Savrulur bir kum tanesi,
Çocukluğuma hesapsızca yağar.
Sözler zehir gibi oturur,
Kurumaya yüz tutmuş ömrüme.
Hayatta ben en çok babamı sevdim
Karaçalılar gibi yardan bitme bir çocuk
Çarpık bacaklarıyla -ha düştü, ha düşecek-
Nasıl koşarsa ardından bir devin
O çapkın babamı ben öyle sevdim
Devamını Oku
Karaçalılar gibi yardan bitme bir çocuk
Çarpık bacaklarıyla -ha düştü, ha düşecek-
Nasıl koşarsa ardından bir devin
O çapkın babamı ben öyle sevdim




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta