Son Şiiri - Mesut Çakırca

kelimeler tükeniyor artık
yeraltı suyu gibi
akıp fışkırmıyor sözlerim
biteme yakın olduğumu hissediyorum
belkide uğraşlarımın
keyfine varma noktası gelmiştir
okumak yok artık
satır satır
mısra mısra anılarımı
kimileri hüzünlü
kimisi mutluluk dolgusu
şarkılara aktardım onları
şimdi zaman
gözler kapalı
dudağımda sigara
öpülmeye hasret olan
damağımda kahve
konuşmamaktan kuruyan
yaşlanan bedenime
yaslanacak omuz arayan
bitiyor artık
son demlerdeyim
artık buz da katmıyorum içkime
çünkü herşeyi sek severim
belki birkaç ay kaçamak yapsamsa
en az
yılın dokuz ayı dağ başındayım
nereye gider bilmiyorum
yakıt mı biter
lastikmi patlar
bilmem ama
bir on yılı daha çıkarırsam
anılarım hüzünlerim olmadan
keyif dolu
hep bir tebessümle
yaşamın farkına varan
sonlara şahit olan
bir on yılı daha çıkarsam
bu şiirmiş sona yaklaşılan
hoşçakal insanlık
hoşçakal dünya
hoşça kalın
ve hoş geldin
altmış yaş sonrası
üçüncü ve son kez olan doğumun
ilki sıfır elli yaş arası klasik
elli altmış yaş arası keyif
altmış sonrası
huzur ve sayfaların sonlanması