Fırtınalar kopuyor içimde
Kafamdan kalbime rotasını bozmadan ilerleyen bir tren
Vagonları hatırlamak istemeyeceğim anılarla dolmuş
Kendimden kurtulamıyorum
Kendimi kurtaramıyorum
Zamanın ve yerin tam belirgin olmadığı ne olduğum hakkında bir fikre sahip olmadığım bir anı
Ruhumu kurt gibi kemiriyor
Hayatta ben en çok babamı sevdim
Karaçalılar gibi yardan bitme bir çocuk
Çarpık bacaklarıyla -ha düştü, ha düşecek-
Nasıl koşarsa ardından bir devin
O çapkın babamı ben öyle sevdim
Devamını Oku
Karaçalılar gibi yardan bitme bir çocuk
Çarpık bacaklarıyla -ha düştü, ha düşecek-
Nasıl koşarsa ardından bir devin
O çapkın babamı ben öyle sevdim




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta