seni ben enis diye sîneme çekmiştim
vicdan buz tutmuş seylâb idi, eridi
gönlümün gülü soldu
soyundum ve tutundum kıyısına suyun
Bî-sütunlar da seddeyleyemedi tenimin dalgalanmasına
atlastan cânıma karalar bağladım, kalbimi dağladım
kayıtsız bir kasırga boyu ağladım
Kadın ve adam oturuyorlardı
Uzakta beyaz dağlar vardı
Gara girmek üzereyken Barselona-Madrid treni
Kadın üzgündü, üzgündü, üzgündü
Adam düşündü, düşündü, düşündü
Devamını Oku
Uzakta beyaz dağlar vardı
Gara girmek üzereyken Barselona-Madrid treni
Kadın üzgündü, üzgündü, üzgündü
Adam düşündü, düşündü, düşündü




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta