“Sonsuzluğu Onsuzsam Neyleyeyim...”
Sensiz Ufukların Zindanlarında Ağlayacaksam,
Durunca Evrenin Kalbi
Kaybolduğum Alacakaranlık Lanetlerini
Bir İlkbahar Muştusuyla Def Edeceğim
Kan Ağlayacak Layıkıyla Aynalar
Cinnetli Aşklarımdan Kurtulacağım,
Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta