Somya Şiiri - Şiir Metafizik

Kilerdeki cinler buldu beni
karanlık kapının ardına
bir daha kilitlendim
soğuk burmanın pasına
ruhuma işlendi
sığınsam duvaklı göbeğe
yazgım alaşağı eder tarihimi
adım sanım okunmasın
şeytanın okka burnu
tam ucunda iri kıllar
saklandım somyanın altına
beton soğuk, bir o kadar da nemli
gülücüklere doğru koştum
çağırıyor sandım cennetine
serabı çölde sandım
olmadık şeylere kandım
oturduğum tabure cehennem saçakları
kalsam dağılır insanlar
kaçsam açar oracıkta gülistanlar

ahıra kaldırıldı somyamız
karardı oracıkta dünyamız