Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
klasik yorum yazmak ziyan eder bu şiiri, bundan ötürüdür ki, içine akan kandır, seni boğarda fark edemezsin,gözüne kaçan terdir bakarsın da göremezsin, bir nefestir gölgede saklanmak,iyi eder sanırsın, ta ki karanlık onu esir alana dek!
yürek dağlayan acı...
duyarlı yüreğinize kaleminize
iç sesinize sağlık
kutlarım
Bu şiir ile ilgili 12 tane yorum bulunmakta