Beytülmal dan aldığı, ne kadar payı varsa,
Fakire fukaraya, yoksullara verirdi.
Bir lokmaya şükreder, ekmek başını yarsa,
Bizim sofrayı görse, kahırlanıp erirdi.
Nerde haksızlık görse, kükreyerek coşardı,
Alçaklıktan korunur, faziletli yaşardı,
Gel; n'olursun, içimde umûdum tükenmeden!
Gel; bak bu kahrım beni, mağlûb edip yenmeden!
Gel diyorum, gel artık; son bulsun ızdırâbım!
Gel de yüzler süreyim; kıblegâhım, mihrâbım! ..
Devamını Oku
Gel; bak bu kahrım beni, mağlûb edip yenmeden!
Gel diyorum, gel artık; son bulsun ızdırâbım!
Gel de yüzler süreyim; kıblegâhım, mihrâbım! ..




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta