Soluklanıp Gidecektim

Kısacık bir yolculuktu benimkisi
Azıcık soluklanıp , çekip gitmekti niyetim
Gel gör ki evdeki hesap çarşıya uymadı
Kendi ellerimle açtığım yaraya
Kendimi tutsak edende , yarama tuz basanda bendim
Şimdilerde ellerim, zamansız bir vedadan kalma boşlukta sallanan ıslak bir mendil
Rüzgar nereye ben oraya
Dibi delindi sensiz geçen zamanın
Ben biçare gönlümle dar sabahlara aşığım
Bazen umut etmeye niyetleniyorum
Gel gör ki her surete gölgen düşmüş
Kime dönüp baksam
Başladığım yere geri dönerim
Suç bendeydi belkide ömür gözlüm
Suyun kıymetini bilmeyene deniz oldum
Kadir kıymet bilmez sevgine
Yorgun yüreğimi açarak
ellerimle devşirdim arsız umudumu