Solmasın İki Gözüm Şiiri - Kasım Kobakçı

Zilha halamın gızı,
Yaktın içimde közü,
Bırak gayrı inadı,
Güldür şu kara yüzü.
*
Serin eser yelimiz,
Şenlik dolu elimiz,
Pestil kurur damlarda,
Yorulmaz hiç belimiz.
*
Harman yeri tozuyor,
Muhtar kuyu kazıyor,
Bizim oğlan gurbette,
Selamını yazıyor.
*
Çorba kaynar ocakta,
Odun hazır bucakta,
Nenen sofra kuruyor,
Torun durur kucakta.
*
Kel Hacı’nın bağları,
Aşıyor şu dağları,
Üzümü şerbet gibi,
Kıskandırır sağları.
*
Bakkal Rıza tartıyor,
Borç gün be gün artıyor,
Veresiye isteyen,
Kapıyı sert örtüyor.
*
Kuşak sarmış beline,
Kına yakmış eline,
Çeyiz sandığı hazır,
Bak şu işin haline.
*
Tırpan elde biçiyor,
Soğuk suyu içiyor,
Terkeş takmış omzuna,
Yayla yolu geçiyor.
*
Akdağların yamacı,
Budur gönül amacı,
Düğün dernek kurulur,
Diner elbet bu acı.
*
Pekmez yaptık üzümden,
Uyku akmaz gözümden,
Şerbet ezin taslara,
Dönmem asla sözümden.
*
Kedi daldı ciğere,
Tırmandı tez diğere,
Köpek havlar peşinden,
Sığmaz oldu hiç yere.
*
Ramazanda pideler,
Eve döner dedeler,
İftar topu patladı,
Nerde kaldı vadeler.
*
Çarık giyer ayağa,
Dayanır o dayağa,
Yörük göçü gidiyor,
İner bizim bayağa.
*
Kaval çalar çobanı,
Deler geçer yabanı,
Sürü iner dereye,
Islatırlar tabanı.
*
Hikayemiz çok uzun,
Kalmadı bak hiç lüzum,
Sazı astım duvara,
Solmasın iki gözüm.