Savrulur yapraklar hüzünle, kederle,
Rüzgâr dokunur ince bir hevesle.
Göğün gözleri mahzun bir perdeyle,
Gizler aşkımızı solgun bir renkle.
Düşerken yapraklar bir bir dalından,
Sessizce koparım ben de yanından.
tozlu bir şemsiye durur
çatı katındaki odanın
kuytu bir köşesinde
kumaşındaki eski yağmurların
hüzünlü kokusuyla
Devamını Oku
çatı katındaki odanın
kuytu bir köşesinde
kumaşındaki eski yağmurların
hüzünlü kokusuyla




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta