Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
kısacık ama öyküsü büyük...çok güzeldi...seçkiye teşekkürler...
Evet. gül ve insan.Çok değerli bir şiir olmuş.İnsanlar ve gül.Tam puan+ant. saygılarımla.
Keşke 'bir gül' olsam! 'bu denli sevileceğimi' bilsem ölürken bile!Saygı ve sevgilerimle.(MŞ).
sevgiyi,sevdayi kiskanmak,herhaliyle usta bir kalemin dilinden döküldügü belli.Cok basarili,tebrikler
Bu şiir ile ilgili 4 tane yorum bulunmakta