Ben böyle bir şölen düşlememiştim...
Ne biçim bi kırmızı bu?
Bu ne şerefsiz bi mutluluk?
Geçeceğim yollara altın serpmişler
Geçmeyeceklerime de trenler geçsin e mi?
Öyle planlı gülümsüyorlar ki
Alkış tutmak için kolluyorlar zamanı
Çırılçıplak kaldım ben
İfşa ettiler en mahrem sevabımı
Kazmayı ver ferhâd, yerin dibine gidiceğim
Münezzeh olacağım sarayınızdan
Kurduğunuz güneşten
Orası fena karanlık...
Orada şair öleceğim
Magma işlerken ruhuma
Cehennem gibi güleceğim
Kıyasıya–
O trenlerin önüne çocuklar geçsin e mi?
Öyle bir gemi planlıyorum ki...
O gemi hakikatle bezeli,
O gemi pürü pak,
O gemiye kellemi veririm.
İşte o gemiye planlanan bir bayrağı yakıyorum
Siz değil miydiniz efendiler?
Attığı kahkahalar cehennemde tamamlanan.
İşte sizin için...
Siz, için efendiler. Ben toprağın oğluyum.
Cennette bekler, yerin dibinde kadehim—
O trenler
O çocuklara
Geçmesin e mi?
Kayıt Tarihi : 16.1.2026 16:07:00
Şiiri Değerlendir
© Bu şiirin her türlü telif hakkı şairin kendisine ve / veya temsilcilerine aittir.




Bu şiire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!