Durmadan çöker efkâr, yorgun gönül haneme,
Bir yâr vardı vaktiyle, simdi bilmem nerede.
Acı bir kahveyle aktı gözümden yıllarım,
Bir gönlüm vardı eskiden, şimdi yara berede.
Girmesin yâr düşüme, sabaha dek ağlarım,
Koparttığım papatyalar gibi soldu Baharım.
Eser kalmadı içimde, viran oldu bahçeler,
Bir yâr vardı ömrümde... Şimdi bilmem nerede...
Mahmut karaca
MK 26
Kayıt Tarihi : 30.06.2026 19:46:00
Şiiri Değerlendir
© Bu şiirin her türlü telif hakkı şairin kendisine ve / veya temsilcilerine aittir.
Hikayesi:
Bir aşkın bitişi ve birdaha birbirinden haber alamaması..
Bu şiire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!