9 Haziran 1963 Razgrad/BULGARİSTAN
Mevsimler akıp gitti, maziye yaprak yaprak,
Fakat o bakışların, canlıdır hayalimde.
Masumiyet çağının, parlayan o nişanı,
Gözlerindeki ışık, yol gösterir her daim.
O zarif tebessümün, nakşolmuş belleğime,
Zemheri ayazında, yakılan ateş misal,
Şafak vakti beliren, aydınlık gibi sıcak.
Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta