Sol/u/duğum Şehir Şiiri - Özlem Çay

reşit olmayan
bir gün büyütüyorum elimde.
cinnet şenliği,
çok sesliliğe bürünüyor.
hafta artığı hükmü giymiş,
eşgali kesik,
yamalı gömleğiyle
avare sokak çocuğu.
azar azar kazıyorum kenti
tabur tabur aykırı bulut taşıyor
asi ayaklarım,
göz kırpıp kara denize
marmara da boğuluyorum.

çıt çıkarmadan battı,
çeperlerini kısa kısa
göz yumup;
doğumuna şahit günün
katledilişine!
usul usul,
özlemi boğa boğa
battı.
kağıt kağıt kağnı ağırlığında
ağıt yaktı birileri
birileri burun kıvırıp
bıyık burarak güldü
itââte müebbet ağır işçi diğerleri
akladı akıl, durdular.
durup sustular!.

zabıtlara geçmedi
reşit değildi gün.
illegâl şiirlere teşvik eden,
yasa dışı sus örgütüne
yataklıktan aranıyordu.
eşit değildi gün
kadere isyandan yükümlü
kederi yazmakla hükümlü,
boyundurluğu
nakış nakış
oymakla güdümlü elleri tetikleyen
hücresel kalp düşmanıydı!

zabıtlara geçmedi
kolluklar tutanak tutmadı,
günden dökülen kızılı yutarken
kaldırımlar,
yana yana geçiyorum kenti.
hece hece aykırı gece taşıyor
asi ayaklarım,
süreyyanın kandilini yakıp
yedi tepeli marmara da
boğuluyorum.......⚘
.....özlemcay/

aralık/on dört
22:05