Evde soluğum odam’ın duvarların da.
Ben odamın duvarlarıyla güreşirim!
Dökerken içini, sokak ışıklarında;
Bazen ayyaş, bazen de sırdaş olur günüm.
Söz geçiremem, garezlik ayaklarıma,
Aynalı dolapta, ellerimle rakslaşın.
Beni kör kuyularda merdivensiz bıraktın,
Denizler ortasında bak yelkensiz bıraktın,
Öylesine yıktın ki bütün inançlarımı;
Beni bensiz bıraktın; beni sensiz bıraktın.
Devamını Oku
Denizler ortasında bak yelkensiz bıraktın,
Öylesine yıktın ki bütün inançlarımı;
Beni bensiz bıraktın; beni sensiz bıraktın.




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta