Vaktin tenhalığında dolaşıyorum sokaklarda.
Sağlı sollu dizilmiş betondan binalar etrafımda.
Bir var ayak sesim, yalnızca onu duyarım.
Eşlik etmezse ağaçtaki yaprakların sesi.
Sanki yalnızım derim, tek başımayım sokakta.
Sokak lambalarının bazısı yansam, sönsem arasında.
Mavi, maviydi gökyüzü
Bulutlar beyaz, beyazdı
Boşluğu ve üzüntüsü
İçinde ne garip yazdı...
Garip, güzel, sonra mahzun
Devamını Oku
Bulutlar beyaz, beyazdı
Boşluğu ve üzüntüsü
İçinde ne garip yazdı...
Garip, güzel, sonra mahzun




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta