Issızlaştı sokaklar, gece yarısı oldu
Birkaç araba, birkaç ayak sesi
Onlar var kocaman caddelerde
O yitikler, o sokak serserileri
On ikiden sonra başlar onlara gece
Bütün dertleriyle baş başa yalnız
Arkadaş olur sessizlik ve sokakların karanlığı
Kırgın ve yaralı yüreğimin önüne,
Bir kapı açtın zannettim.
İnanmayı, güvenmeyi istedim.
Araladığım kapıdan sızan ışığın;
Ufacık bir rüzgarla sönecek
Mum ışığı olacağını nerden bilirdim.
Devamını Oku
Bir kapı açtın zannettim.
İnanmayı, güvenmeyi istedim.
Araladığım kapıdan sızan ışığın;
Ufacık bir rüzgarla sönecek
Mum ışığı olacağını nerden bilirdim.




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta