Sokak Lambası Şiiri - Rakid Aran

Yollardan araç sesleri gelir,
Hava kapkaranlık olsa bile.
Bir işçi yavaşça eğilir,
Aydınlatır her yeri sevgiyle.

O, önündekileri mutlu eder,
Sevmez onu bu arkadaşları.
Hüzünlüce işe devam eder,
Işık saçar sessiz gözyaşları.

Sabah yedi gibi biter işi,
Bakar uzak arkadaşlarına.
Onlar bilir mecburi gidişi,
Asılır kabloları kollarına.

Onu şimdi kimse hatırlamaz,
Gidişiyle zaten unutulmuş.
Gelen de yerini bırakamaz,
Bazıları derler ki: “Hiç yokmuş.”