Gözyaşlarımı buket yaptım derin bir kuyuya attım usulca
Sevdiğimi zannettim ama yanıldım her defasında
Gökyüzünde ki karanlık ve o karanlığın içinde parlayan yalnızlığım
Yine mi kanıyorum sana…
Her nefretim bir gözyaşı her haykırışım bir figan kanlı tarlalarda
Solan bir gençliğin son demlerini yaşayan küçük bir kediyim
Gözlerim görmüyor ve tırnaklarım kör bir kenarda ölmeyi bekliyorum
Hayatta ben en çok babamı sevdim
Karaçalılar gibi yardan bitme bir çocuk
Çarpık bacaklarıyla -ha düştü, ha düşecek-
Nasıl koşarsa ardından bir devin
O çapkın babamı ben öyle sevdim
Devamını Oku
Karaçalılar gibi yardan bitme bir çocuk
Çarpık bacaklarıyla -ha düştü, ha düşecek-
Nasıl koşarsa ardından bir devin
O çapkın babamı ben öyle sevdim




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta