Küçücüktü elleri sokaklarda büyürdü
Kaldırım taşlarını yastık yapıp uyurdu
Çığlığını; yalnızca sağırlara duyurdu
Kalabalık içinde acıyanı pek çoktu
Karnı ne kadar açsa, gözü o kadar toktu
Karanlıklardan değil, en çok insandan korktu
Zülfü kimi ayağın koymaz öpem nigârum
Yohdur anun yanında bir kılca i'tibârum
İnsâf hoşdur ey ışk ancak meni zebûn et
Ha böyle mihnet ile geçsün mi rûzigârum
Devamını Oku
Yohdur anun yanında bir kılca i'tibârum
İnsâf hoşdur ey ışk ancak meni zebûn et
Ha böyle mihnet ile geçsün mi rûzigârum
Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta