Elim bir eziyetle doğdum ben
Hep hasretle büyüdüm.
Kah bir sokak lambasının altında
Kah bir köşe başında uyudum
Ben hasretim herşeye
Kokusunu özlediğim bir anneye
Aşk mıydı o, aşkımsı bir şey miydi
Neydi çekip kendine, beni bağlayan
Kanatan dudağımı, tenimi dağlayan
Elleri ta içimde o dev miydi
Devamını Oku
Neydi çekip kendine, beni bağlayan
Kanatan dudağımı, tenimi dağlayan
Elleri ta içimde o dev miydi




Evet içimizi acıtan bir yara sokak çocukları- onlarının derdine derman olmak bir nebzede olsa el uzatmak hepimizin görevidir- Ama en büyük sorumluluk devlete düşer- konu önemli umarım mesaj yerini bulur..kutlarım...
Herkesin gördüğü., acıdığı., bu sorun mutlaka çözülmeli dediği ama kimsenin elini uzatmadığı., taşın altına koymadığı bir toplumsal yara sokak çocuğu/çocukları...
Bir sokak çocuğu gözüyle ., acı ama doğru bir bakış...
Kaleminize sağlık...
Bu şiir ile ilgili 2 tane yorum bulunmakta