9 Haziran 1963 Razgrad/BULGARİSTAN
Sokağın ucunda,
Her tekrar, bir öncekinin solgun kopyası, durağan,
Söylenip unutulmuş yeminlerle, anıların tozunu alan geçmişin,
Hafızasına kırık not veren, yaşanmışı yaşanmamışı gibi,
Mısra sonu ahengi, veya nakarat..
Suskunluk hakkını, bolca kullanmış fısıltılara inatla,
Kendi kendine eskitilmiş, mektupları yeniden okurcasına,
Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta