İki oda,sekiz duvar bir evim vardı.
Bir o kadar da pencerem
Üst kattaki komşumla,müşterek kullanırdım penceremin birini
Öğleye doğru çamaşırlar sarkardı,altta iç çamaşırları üstte nevresim takımları
Akşama doğruda masa örtüsünü boca ederdi,güvercin gurultularıyla uyanırdım her sabah
Oysa,ben en çok sokağa bakan penceremi severdim
Sokağa bakan penceremden deniz görünürdü,haliyle gemiler ve insanlar
Başım köpük köpük bulut, içim dışım deniz,
ben bir ceviz ağacıyım Gülhane Parkı'nda,
budak budak, şerham şerham ihtiyar bir ceviz.
Ne sen bunun farkındasın, ne polis farkında.
Ben bir ceviz ağacıyım Gülhane Parkı'nda.
Devamını Oku
ben bir ceviz ağacıyım Gülhane Parkı'nda,
budak budak, şerham şerham ihtiyar bir ceviz.
Ne sen bunun farkındasın, ne polis farkında.
Ben bir ceviz ağacıyım Gülhane Parkı'nda.




Merhaba,bu güzel şiir için sizi tebrik ederim.
Saygılar..
Profesör Dr İbrahim Necati Günay
( www.ultrailan.com )
Bu şiir ile ilgili 1 tane yorum bulunmakta