Sessizliğe bıraktım adını bu gece,
Bir sen duydun, bir de kalbim gizlice…
Yıldızlar şahidim, ay bile sormadı,
“Niye bu kadar özledin?” diye.
Bir mesaj kadar yakınsın aslında,
Ama dokunmak kadar uzak bana…
Ekran ışığında aradım yüzünü,
Bulamadım… kalbimde sakladım yine.
Sözlerim yarım kaldı cümle aralarında,
Sen “iyi geceler” deyince ansızın…
Oysa ben, sabaha kadar
Sana şiir olmak istemiştim.
Kayıt Tarihi : 11.04.2026 20:56:00
Şiiri Değerlendir
© Bu şiirin her türlü telif hakkı şairin kendisine ve / veya temsilcilerine aittir.




Bu şiire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!