Söğüt Gölgesi Şiiri - Hamdi Tolga Taşcıoğlu

Sıcak çayım ve sigaram,
Söğüt gölgesinde masam,
Olmazdı belki de tasam,
Böyle asabi olmasam.

Bir telaşla koştuk durduk,
Zaman aktı, biz yorulduk.
Yorulduk da ne bulduk?
Koca bir ömür savrulduk.

Saçımı okşayan rüzgâr,
Sahile vuran dalgalar,
Kumsalda çıplak ayaklar,
Anlamsızmış tüm telaşlar.

Deniz siler hep usulca,
Ayak izin kalmaz kumda
Bir dalga gelir yavaşça,
Yıkar o kumdan kaleni.

Hayat: nefes al, nefes ver,
Ye, iç, uyu, uyan, ses ver.
Birine söyle, abes der,
Aslını görse, kafes der.