Soğuk Resmin Şiiri - Çağlar Alagöz

Sustukça büyüdü içimizdeki o devasa boşluk,
Sanki bir kadehte hapsolmuş ebedi bir sarhoşluk.
Kırılan plaklar gibi takılıyor dilim ismine,
Bakmaya kıyamazken, yenildim o soğuk resmine.

Hangi tren garında bıraktık biz o büyük sözleri?
Hangi raylar ayırdı, birbirine mühürlü gözleri?
Şimdi her durak yabancı, her vagon biraz daha boş,
Gönül bu yangın yerinde, ne ayık ne de tam sarhoş.