Merhaba;
Ruhumdaki acılar dindiren, KADIN / ADAM
Sana bu mektubu Soğuk bir Ankara gecesinden yazıyorum.
sessizliğin terkedilmiş koynunda ve ellerim titrerken yazıyorum. Bu satırlar belki son kelimelerim, belki de bu karanlığın içinden sana açılan çaresiz bir kapı. Bilmiyorum, bilmiyorum.
Ama bildiğim tek bir şey var: bu yolun sonuna geldim; yorgunum, bitkinim, ve her adımda biraz daha parçalanıyorum. İçimde saklı tuttuğum sevda, ihanetin soğuk eliyle delinmiş bir yara gibi kanıyor hala.
Aşk mıydı o, aşkımsı bir şey miydi
Neydi çekip kendine, beni bağlayan
Kanatan dudağımı, tenimi dağlayan
Elleri ta içimde o dev miydi
Devamını Oku
Neydi çekip kendine, beni bağlayan
Kanatan dudağımı, tenimi dağlayan
Elleri ta içimde o dev miydi




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta