Soğuk Güneş Şiiri - Leyla Bay

madem ki bırakıp gideceksin beni
demem odur ki
yıldızsız gecenin koynuna atacağım ben de seni
ben her gece uyumuyorum
seni de o koyu karanlığa terk edeceğim
gündüzün sahte maskesine kurban ettiğim yüzümü
sana da hasret bırakacağım
özlemeyi sen öğretmiştin bana
şimdi hasretin en afillisi hediyem olsun sana...

Azeri bir şarkımız vardı seninle dinlediğimiz
"gönlümü ısıtan güneşimsin" diyordu şarkıda
güneşin mi battı
kıyametin mi koptu
gönlünü ısıtan o güneş
şimdi beni soğuk güneşlerde bıraktı...
bana şiirler yazardın
içinde ayrılık olmayan
beni ölünceye kadar bırakmayan
Ne oldu öldün mü
tabutun mu kaldırdılar
Toprak altında mı kaldın,sesin çıkmaz oldu
kalbini emanet bırakmıştın kalbime
kalbimde kalbini bulamıyorum
yoksa bir hırsız gibi onu da çalıp başka kalplere mi bıraktın
O en güzel emaneti bile bana çok mu gördün ...

değildi, işte o vakit anlayacaksın
yanımdayken ısıtan güneşim seni donduracak
o günden sonra hiçbir güneş seni ısıtmayacakısıtmayacak. ..

diz çöküp mezarımın başına
toprağımı gözyaşlarınla sulayacaksın
affet beni diyeceksin
iş işten geçmiş olacak
elini kalbine götüreceksin
kalbini yerinde bulamayacaksınız...
kalbin, kalbimle toprak altında bilmeyeceksin...

beni kaybettiğini anladığında
benim toprağım yeşerecek
senin toprağın,kalbin gibi kuruyacak
dalında güller
dağında papatyalar açmayacak...📌