Satırları, ruhumu dinlendirmek için kullanıyorum.
Zifiri karanlık, keskin bir ayaz;
Yine o bankta, aynı boşluktayım.
Sesin zihnimde bir oyun,
Gözlerimse o saf "biz"in peşinde...
Yine soğuktu hava, hatırlıyorum;
Zarif ellerin miydi içimi ısıtan?
Yoksa ihanetin miydi yüreğimi yakan?
Bakışların mıydı her şeyi unutturan?
Şimdi sen yoksun, gece daha soğuk...
Artık seni düşlemek bile yetmiyor;
Eskiden yakan o hatıralar,
Şimdilerde bedenimi buz tutturuyor.
Kayıt Tarihi : 14.3.2026 02:47:00
Şiiri Değerlendir
© Bu şiirin her türlü telif hakkı şairin kendisine ve / veya temsilcilerine aittir.
Hikayesi:
Bu, bir gidişin değil; bir bekleyişin, o eski "saf biz"i ararken kendi içinde donup kalmanın hikayesi.




Bu şiire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!