Bazen ne yaparsan yap, yaranamıyorsun.
Kendinle mücadele ediyor,
Ama yine kendine yeniliyorsun.
İnsan, en büyük cezayı kendine kesermiş,
Ve affedemezmiş kendini.
En acımasız anlar ise,
Kendine verdiği cezaların yüküymüş.
İstanbul bana hep seni hatırlatıyor.
Çünkü onun gözleri de en az seninki kadar yeşil.
Hala, gülümseyen bir lale gibi
bana sürgününü gönderiyorsun
dört yanı çevrili bir kale gibi
Devamını Oku
Çünkü onun gözleri de en az seninki kadar yeşil.
Hala, gülümseyen bir lale gibi
bana sürgününü gönderiyorsun
dört yanı çevrili bir kale gibi




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta