Sıyrılış Şiiri - Orhan Gülaçar

Ne kimseyi değiştirmeye gücün yeter,
Ne de kendini paralamaya değer.
Zorladıkça tüketir insanı değişmeyenler,
Bırak, mecrasında aksın her şey.
Sanma ki teslimiyettir bu;
Bir sıyrılıştır geçmişin yükünden,
Yeniden tutunmaktır hayata en sağlam yerinden.
​Arınarak kurtulur insan kırgınlığın zehrinden,
Uzaklaşmaktır en güzeli, gönlünü yoran insanların şerrinden.
Sessizce akmaktır zamanın berrak nehrinden,
Vazgeçmektir nihayet dünyanın değişmeyen kaderinden.