“İş bu kavanini muktaziyenin
Mevadı esasiyyesi gereğince”
Gülhane Parkında unutulmuş
Tuğrası kırık bir ulu çınarım
Ağır basar hep bozguncu yanım
Sultan Hamit’in hafiyeleri bile vazgeçti Perestroykadan beri beni takipten
Kaderim hep yalnızlıkmış meğer
Dönülmez akşamın ufkundayız.Vakit çok geç;
Bu son fasıldır ey ömrüm nasıl geçersen geç!
Cihana bir daha gelmek hayal edilse bile,
Avunmak istemeyiz öyle bir teselliyle.
Geniş kanatları boşlukta simsiyah açılan
Ve arkasında güneş doğmayan büyük kapıdan
Devamını Oku
Bu son fasıldır ey ömrüm nasıl geçersen geç!
Cihana bir daha gelmek hayal edilse bile,
Avunmak istemeyiz öyle bir teselliyle.
Geniş kanatları boşlukta simsiyah açılan
Ve arkasında güneş doğmayan büyük kapıdan




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta