“İş bu kavanini muktaziyenin
Mevadı esasiyyesi gereğince”
Gülhane Parkında unutulmuş
Tuğrası kırık bir ulu çınarım
Ağır basar hep bozguncu yanım
Sultan Hamit’in hafiyeleri bile vazgeçti Perestroykadan beri beni takipten
Kaderim hep yalnızlıkmış meğer
İnsan bu, su misali, kıvrım kıvrım akar ya;
Bir yanda akan benim, öbür yanda Sakarya.
Su iner yokuşlardan, hep basamak basamak;
Benimse alın yazım, yokuşlarda susamak.
Her şey akar, su, tarih, yıldız, insan ve fikir;
Oluklar çift; birinden nur akar; birinden kir.
Devamını Oku
Bir yanda akan benim, öbür yanda Sakarya.
Su iner yokuşlardan, hep basamak basamak;
Benimse alın yazım, yokuşlarda susamak.
Her şey akar, su, tarih, yıldız, insan ve fikir;
Oluklar çift; birinden nur akar; birinden kir.




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta