Sesimin son çığlığı patladı gökyüzüne.
Yıldırım düştü gözlerime.
Bir damla gözyaşım vardı onada yağmur saldırdı.
Ne sellerde ne insanları boğdum ben
Arkama dönüpte bakmadım bile
Bıraktığım gözü yaşlı siyah gölgelere.
Benden merhamet bekleme
Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta