Toprak kaymış,
Kökleri ortada ağaçların...
Biz ilerledikçe,
Orman da adım atıyor sanki,
Yeşillik boğuyor ilk kez...
Karşı dağa düşmüş,
Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim




eskiden düğünlerde de gidilirdi..şimdiyse sadece ölümlere gidiliyor....demek ki mecburiyetten gidiliyor.....ölüm olmasa memelket de kalmayacak artık......hele mirasın yoksa hi.!....
Bu şiir ile ilgili 1 tane yorum bulunmakta