Katranın özünden ruhuna sinmiş
Bir duygunun nurlu suatta izi,
Akılsız bir başa taç olup binmiş
Saraydan bir çöle çekmekte bizi...
(1986 Kayseri)
Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim




'Katranın özünden ruhuna sinmiş
Bir duygunun nurlu suatta izi,
Akılsız bir başa taç olup binmiş
Saraydan bir çöle çekmekte bizi... '
Düşündürüyor ve peşinden sürüklüyor şiiriniz.
Kutluyorum yüreğinizi.
Bu şiir ile ilgili 1 tane yorum bulunmakta