Şahin Kabakuş Şiirleri - Şair Şahin Kabakuş

Hükmü var güneşi örten yüzlerin
Yapışır soğukluk bir nasır gibi.
Muradın alnından öpmekse senin;
Güneşi koynunda sakla sır gibi.

Yıldız için açıp kokma kardelen,

Toprakta imzalar atımın nalı
Ekinde başaklar o güne hasret
Düğümler pırlanta, çirkef aynalı
Toprağa gark olmuş bir büyük millet
Ekinde başaklar o güne hasret

hani korku, hani vahşet en cesur insanın
nefesini gırtlağından çeker ya
hani ölüm ki, en meşhur insanın
umulmadık anda göz bebeklerinden içeri bakar ya
işte öyle bir çaresizliğin
homurdanarak yaklaştığı bir gece yarısı

Dumlu'dan yağ kokusu
Kemik dumanlarında
Yandı ana Hasan'ın
Gömedin mi rüyanda?
Yandım diyen feryatla
Kavruldum külüm kaldı

Mesafenin diz çöküp, aşındığı zamandan
Geldiler yürümenin hevesiyle ayaklar.
Var oluş mahreminden, kapkaranlık mekândan
Fışkıdılar davetin o sesiyle ayaklar.

Evvelâ süründüler, evvelâ emekleme,

I

“Atuşağı ağa olur kahve yıkar ses ile,
Beslemeden hanım olur, kurna yıkar tas ile…”

Kahve kendi kendini yıkar sessiz sadâsız

Bir garip gardaşınam seslenirem ıraktan
Kendi kanımı içim, susuz kaldım kuraktan
Zulümdeyem, kandayam, kurtar meni Irak’tan! ...
Gardaşım, gönüldaşım, dinle meni duy meni…

Yurdumdan apardılar yetim yetim dolaştım,

Garbın çehresi beyaz
Ve orda kader insana doğarken gülermiş
Ne var ki palet altındaysa canlar
Ağız dolusuysa kan ve diş
Kemikler kepeğe dönüşüyor
Dökülen derilerini topluyorsa insanlar

Ben dadaşım! Dadaşlar doğuran anayım...
Adım yoktur, Nene Hatun derler namıma.
Benzetmeyin beni pamuk döşeklerde
Güzellik uykusuna dalan bir hanıma...

Ben, kurak topraklarda solmuş umutlarını arayan

Dün misket oynuyordum,
Yuvarlandı,yuvarlandı
Gitti düştü kuyuya.
Onu yuttu köstebek…
Ne yeni misket istiyorum
Ne de yenisini almak için para;