Gece siyah çarşafı örterken yeryüzüne
Yorgun argın beyinler çekilir köşesine
Biraz kendine gelir, sonra döner özüne
Beni kabuslar sarar, mutluların tersine
Rüyamı dolduruyur her gece aynı kabus
Zehirli mızraklarla her yanım delik deşik
tozlu bir şemsiye durur
çatı katındaki odanın
kuytu bir köşesinde
kumaşındaki eski yağmurların
hüzünlü kokusuyla
Devamını Oku
çatı katındaki odanın
kuytu bir köşesinde
kumaşındaki eski yağmurların
hüzünlü kokusuyla




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta